سلاااام ![]()
در کلاس درس روش های تغییر و اصلاح رفتار، دانشجویی به استاد گفت که رفتارهای پسر 7 ساله اش خیلی آزار دهنده شده است به حدی که دختر 13 ساله اش مرتب می گوید او را به جایی بسپارید تا درستش کنند! چون دیگر کاری از دست کسی ساخته نیست!
استاد از مادر پرسید: "چقدر برای او وقت می گذاری؟ چقدر با او در تعامل
ی؟ چقدر با او بازی می کنی؟ ارتباط کلامی با او داری یا این که هر وقت با شما صحبت می کند سرتان در گوشی است؛ یا مشغول آشپزی و یا تماشای تلویزیون هستید؟" مادر کمی مکث کرد و گفت: "خب! صبح ها که سر کار هستم؛ اما وقتی خانه ام گاهی او را به پارک می برم، برایش خوراکی هایی که دوست دارد می خرم و گاهی هم اسباب بازی..." هنوز صحبت های مادر تمام نشده بود که استاد گفت: "همیشه وقتی از مادر و پدرهایی که به خاطر مشکلات رفتاری فرزندانشان مراجعه می کنند می پرسم که آیا برای بچه وقت می گذارید یا نه؟ دقیقا همین پاسخ ها را می دهند؛ ولی منظور ما از وقت گذاشتن، اختصاص یک زمان باکیفیت و مستمر برای بچه ها است. هر روز؛ حتی اگر شده بیست دقیقه، نیم ساعت که در آن زمان، وقت ما کاملا به آن ها اختصاص داشته باشد. بازی که دوست دارند با آن ها انجام بدهیم. کاری کنیم که از ته دل به آن ها خوش بگذرد و جدای از آن، همیشه باید ارتباط کلامی مناسب با آن ها داشته باشیم. وقتی با ما صحبت می کنند واقعا به آن ها دل بدهیم." ️
هفته بعد، مادر، شگفت زده در کلاس به استاد گفت که تعامل، معجزه کرده. مثل یک اکسیر
. گفت که پسرش خیلی بهتر شده است و دخترش به او گفته که مگر چه کار خاصی درمورد برادرش انجام شده است؟ استاد به مادر گفت: "تعامل را ادامه بدهید از این بهتر هم خواهد شد" و درس را ادامه داد.
می دانید؟ این تعامل فقط مختص بچه ها نیست! این تعامل باید با همه آنهایی باشد که دوستشان داریم. برایشان زمان با کیفیت اختصاص بدهیم. زمان با کیفیت، مثل یک اکسیر، دل ها را به هم نزدیک می کند.
این طبیعت محبت است که همیشه فضاهایی را که خالی بوده اند پر می کند.
یوهان ولفگانگ فون گوته
همه تون و همه عزیزانتون در پناه حق ![]()
![]()
![]()
برچسب:
نویسنده: هستی نوروزی