شاید برای شما هم بارها اتفاق افتاده است؛ این که از تصمیمتان برای یک کار "ارزشمند" منصرف شوید.
یا حتی آن کار را شروع کنید و نصف و نیمه رهایش کنید. با آن که دوستش داشتید. مثل وقتی که
خواسته اید خواندن کتابی را آغاز کنید، مطلبی بنویسید، ورزش کنید، کسب و کار جدیدی راه بیندازید، به
مهارتی بپردازید و...
لابه لای قفسه های یک کتابخانه عمومی، دنبال چند کتاب می گشتم. خیلی اتفاقی، کتابی نظرم را
جلب کرد. "راه هنرمند" از "جولیا کامرون". کتاب را برداشتم و از روی کنجکاوی ورق زدم. جایی از کتاب
درباره یک "نکوهشگر منفی درونی" که همواره مانع حرکت و خلاقیت می شود صحبت شده بود. خب!
این چیزی است که شاید خیلی وقت ها درباره اش فکر کرده ایم.
ذوق داشتم و همان شب، خواندن کتاب را آغاز کردم. کتابی که شناخت، توجه و تمرکزم را نسبت به
نیروهای درونی منفی و بازدارنده بیشتر کرد.
"نکوهشگر یا سانسور کننده ای درونی و ظالم و ابدی در مغز ما سکنا دارد و بی وقفه برای ما
هشدارهایی مخرب، البته در لباس حقیقت می فرستد. حرف های جالبی می زند. مثلا می گوید: تو به
این می گویی نوشتن؟ این که شوخی است. تو حتی نمی توانی درست نقطه گذاری کنی."
جولیا کامرون سپس تاکید می کند که همیشه باید به خاطر داشته باشیم که عقاید منفی درونمان
حقیقت ندارند و باید به آن ها بی توجه باشیم. او این افکار منفی را خصم مکاری می داند که هر لحظه
در کمین هستند تا جایی ما را گیر بیندازند. او معتقد است هرچه ما هوشیار باشیم آن ها برای ناامید و
دلسرد کردن ما هوشیارتر خواهند شد. پس با وجود چنین نیروی منفی قدرتمندی چطور این همه کارهای
کوچک و بزرگ به دست انسان ها انجام می شود؟
به نظر می رسد وقتی که انگیزه و اراده، محکم است؛ البته نمی توان انکار کرد که "گاهی" این اراده
محکم، پیش زمینه های زیستی و ژنتیکی دارد که در قالب یک استعداد درونی قدرتمند، فرد را برای
"تلاش" به حرکت در می آورند و حتی بی تاب می کنند. معمولا هر کسی به نوبه خود از این قابلیت های
درونی برخوردار است؛ ولی ما در همه امور زندگی از چنین اراده ذاتی برخوردار نیستیم و نکوهشگر
منفي درونی معمولا اینجور جاها بیشتر جولان پیدا می کند. حتی گاهی تشویقمان می کند در انجام
کارهایی که ذاتا مورد علاقه ما است زیاده روی کنیم تا از موارد دیگر زندگی، باز بمانیم.
به هر حال در انجام کارهای ارزشمند، در کنار محکم ساختن اراده، آگاهی از وجود نکوهشگر منفی
درونی و شناخت عملکرد پیچیده و عجيبي که دارد بسیار مهم است. و یک خبر خوب. خبر خوب و
امیدبخش این که وقتی ما با قدرت، به حیله ها، نیرنگ ها، توصیه ها، نهیب ها، سرزنش ها و حتی
دلسوزی های این نکوهشگر منفی بی توجهی می کنیم و با شهامت، قدم در مسیر می گذاریم،
پاداشی در انتظار ما است؛ به صورت گشایشی در کارها.
"As you start to walk on the way, the way appears"
"در مسیر که قدم بگذاری، راه بر تو نمایان می شود"
جولیا کامرون در کتاب راه هنرمند می گوید:
"هم به عنوان هنرمند و هم به عنوان معلم، این تجربه را داشته ام که وقتی به پا می خیزیم و از روی
ایمان دست به آفرینش می زنیم کائنات قادر به پیشرفت می شود. شاید بتوان آن را به شیوه آبیاری
مزرعه تشبیه کرد. وقتی موانع را از سر راه برمی داریم، جریان آب، سرازیر می شود."
تو پای به راه دَرنِه و هیچ مپرس
خود راه بگویدت که چون باید کرد
عطار نیشابوری
همه تون و همه ی عزیزانتون در پناه حق
https://telegram.me/labkhandekhoda370
برچسب:
نویسنده: هستی نوروزی