"از هر شري شوري بساز"

سلاااام

چقدر "یادگیری" نعمت بزرگیه. چقدر برخي "دونستن ها" زندگي سازه. یکی از آشناها که به خاطر

تحصیلات همسرش مدتی در خارج از کشور زندگی کرده، چند هفته پیش موضوعی پیش اومد لابه لای

حرفاش گفت که تو دیار غربت، در شرایطی که خیلی دلتنگی و دوری بهش فشار می آورده، یه جمله

یادگاری از پدرش تونسته شرایط رو به کلی براش تغییر بده. باعث شده او به جای نشستن و غم خوردن،

به جای گلایه از زمین و زمونه، حرکت سازنده ای رو شروع کنه. مي گفت که یادش اومده پدرش بهش

گفته: "از هر شری شوری بساز" و با خودش فکر کرده تو این موقعیت به جای غصه خوردن چه کاري

می تونه انجام بده؟ چطور مي تونه این موقعیت رو به یک فرصت تبدیل کنه؟ خلاصه شروع کرده به

گذراندن یه دوره تخصصی که علاقه داشته. می گفت که هر وقت تو کارش دلسرد می شده یاد جمله

پدرش می افتاده و جون می گرفته. الان هم که برگشته ایران همون چیزایی که یاد گرفته، زندگی کاریش

رو متحول کرده! راستش! من خودم اولین بار بود که این جمله رو به اين شکل می شنیدم. به همین

خاطر چند روزی مرتب توي ذهنم زیرنویس می شد و بهش فکر می کردم. این ماجرا گذشت تا این که

هفته ی پیش یکی از بهترین کلاس هامون تو دانشگاه تشکیل نشد! درس روانشناسی رشد که خیلی

دوستش دارم! خواستم برم تو فاز غر زدن که با خودم گفتم: "از هر شري شوري بساز." بايد این موقعیت

رو به فرصت تبدیل مي کردم؛ اما چه جوري؟ خلاصه این شد که تصمیم گرفتم تو اون فرصت از تجربه

کاری یکی از دانشجوها که بیست و پنج سالی تو درمان اختلال یادگیری بچه ها تجربه داره استفاده کنم.

چقدر عالی بود. چقدر من رو به این حوزه علاقمند کرد. چقدر آموختم. شايد بيشتر از کلاسي که قرار بود

تشکيل بشه.

همه تون و همه ي عزيزانتون در پناه حق

به روزرساني اول و پانزدهم هر ماه