سال نو، اهداف نو، احوال نو

هميشه آخراي سال که مي شه خيلي ها ذهنشون درگيره که سال جديد رو چطور آغاز کنن؟ با چه

تغييري؟ خب! يه تغييرات ظاهري تو سر و وضع خودمون و زندگي، قطعا مي تونه حالمون رو خوب کنه؛

ولي قبول کنين اين، خيلي ها رو راضي نمي کنه! خيلي ها دلشون مي خواد اتفاقات جدي تري تو

زندگيشون بيفته. خيلي ها هم دوست دارن تغييراتي رو از درون شروع کنن و هر سال هم کلي

تصميمات جديد مي گيرن؛ ولي مشکلي که وجود داره اينه که خيلي از اين تصميمات، چند هفته يا چند

روز بيشتر دوام نمي ياره! اين روزها دارم به اين فکر مي کنم که مشکل، واقعا کجاس؟ از نوع تصميمه يا

از خود ما؟ دارم فکر مي کنم اصلا چه ضرورتي داره آدم جوگير بشه و کلي تصميم براي خودش بگيره که

خارج از توانش باشه و نتونه انجامشون بده! شايد هم به خاطر اينه که تصميمات رو لحظه آخري و

سطحي و عجولانه مي گيريم! حالا فرض کنيم اين ها رو رعايت کرديم و چند تصميم عالي و متناسب با

توانمون گرفتيم! ما انرژي و انگيزه مي خوايم. يه چيزهايي هست که تو اين زمينه خيلي کمک کننده

است. يکي از مهمترين هاش تجسم سازيه! تجسم سازي روش بسيار قدرتمنديه که به متعهد نمودن ما

به تصميماتمون کمک مي کنه! هميشه بايد سعي کنيم خودمون رو در حالي تجسم کنيم که به هدفمون

رسيديم! احساس و وضعيتي که اون موقع پيدا مي کنيم و واکنشي که ديگران به ما خواهند داشت رو

تصور کنيم. يادمه زمان کنکور، وقتي که درس ها زياد بهم فشار مي آورد، چند دقيقه اي دست از کار

مي کشيدم و خودم رو جلوي سردر دانشگاهي که دوستش داشتم تصور مي کردم! به موقعيت خودم

پس از قبولي فکر مي کردم و اتفاقاتي که قراره برام بيفته! واقعا تمام خستگي از تنم بيرون مي رفت!

روش مهم ديگه يادآوريه! تکنيک ساده و در عين حال قدرتمند ديگه اي که کمک ميکنه تا به اهدافمون

برسيم اينه که اون ها رو بنويسيم. روي برگه يا کارتي و بذاريمش جايي که اغلب اوقات نگاهمون بهش

بيفته. مثلا روي ميز، روي در يخچال يا درون کيف! تا جايي که ميتونيم براي يادآوري، خلاقيت به خرج

بديم. مثلا در قسمت يادآوري گوشي، اهدافمون رو بنويسيم و جوري تنظيم کنيم که هر روز زنگش به

صدا دربياد! يا در صفحه اصلي گوشي، قرار بديم! روش مهم ديگه، پيگيري پيشرفت هامونه! هيجاني که

ما از رسيدن به موفقيت هاي کوچيک تجربه ميکنيم، باعث ميشن با انگيزه بمونيم و همچنان پيشروي

کنيم.

اما چند تا نکته ي مهم:

1. انعطافپذير باشيم. مطمئنا همه چيز، دقيقا همونطور که ما برنامهريزي کرديم پيش نخواهد رفت. پس

زيادي سختگير نباشيم تا موانع کوچيکي که سر راهمون قرار مي گيره ما رو نااميد نکنه!

2. اگر شرايط لازم براي اجراي تصميم هنوز فراهم نيست لزومي نداره اون رو از روز اول عيد و پاي

سفرهي هفت سين شروع کنيم.

3. به خودمون پاداش بديم. درسته که موفقيت هاي ما بهترين پاداش هستن؛ اما همهي ما هر چند وقت

يک بار از پاداشهاي کوچيک بدمون نمي ياد!

همه تون و همه عزيزانتون در پناه حق