چهل سالگی...

سلاااااام؛

می گم واقعا عجیب نیست؟ این که اگه آدم تا روز قیامت هم حرف حساب بزنه بازم کللللی حرف برا گفتن باقی

می مونه. پس زود بریم سر اصل مطلب که خیلی کار داریم. البته قبلش حتما باید بابت پیام های تبریکتون به

مناسبت 43 سالگیم تشکر کنم. البته که بحث امروزمون چهل سالگیه.

می دونین؟ من خوب که به سال های گذشته خودم و دیگرانی که زیاد دور و برم بودن دقت می کنم یه چیزی

خیلی برام مشهوده. و اون اینه که آدما هر چی سنشون بالا می ره پخته تر رفتار می کنن. محتاط تر

می شن. آدمایی که یه روزی به راحتی ناراحت می شدن و با بقیه درگیر؛ آدمایی که توقعشون از دیگران زیاد بود

و همه رو می خواستن تغییر بدن؛ آدمایی که شر می سوزوندن؛ آدمایی که به راحتی هر تصمیمی می خواستن

می گرفتن بدون این که به عواقبش فکر کنن یا به این که ممکنه با این تصمیمشون دل عزیزانشون و دیگران رو

بشکونن یا اونا رو درگیر پیامدهای مساله خودشون کنن.

به هر حال سن که بالاتر میره و به ویژه وقتی که چهل سالگی فرا می رسه همه آدما "کم و بیش" یه تغییراتی

تو رفتارشون پدیدار می شه. یه پختگی هایی رو می شه دید. بعضی بیشتر و بعضی کمتر. کمی جلوتر بریم

دلیل این تغییرات و زیاد و کمیش رو تو آدما متوجه می شیم. می دونین؟ همه این ها رو می خوایم بگیم چون

دونستنش به ما کمک می کنه که تو هر سنی که قرار داریم بهتر عمل کنیم چه قبل از چهل سالگی و چه موقع

چهل سالگی و بعد از اون.

می دونین؟ این تغییرات ناشی از دو چیزه. یکی تغییرات فیزیولوژیک که حاصل رشد انسانه و با افزایش سن

پدیدار می شه و دیگه تجربه ها. فکر کنم بهتره بیشتر درباره تغییرات فیزیولوژیک صحبت کنم. ببینین این

اصطلاح علمیشه. شاید اگر همین تغییرات رو از منظر طب سنتی براتون بگم بهتر درکش کنین. در طب سنتی

علاوه بر طبع خود آدمیزاد (که یکی از طبایع چهارگانه دم و صفرا و سودا و بلغم هستش) سن، هم طبع داره. تا

قبل از چهل سالگی به ترتیب دم و صفرا بر انسان غالبه که وجودشون از باد و آتشه. خب! پس می شه ریشه

خیلی از رفتارهای نامناسب دوران نوجوانی و جوانی رو درک کرد. پس خیلی باید تو این دوران مراقب بود. هم پدر

و مادرها مراقب فرزندانشون باشن و هم خود بچه ها.

با نزدیک شدن به چهل سالگی، سودا بر انسان چیره می شه. سودا که وجودش از خاکه باعث احتیاط و دقت و

تامل می شه. و به همین خاطره که دور و بر چهل سالگی انسان آرومتر می شه. اومدن اون سودا و رفتن دم و

صفرا باعث می شه هیجاناتش فروکش کنه و بهتر بتونه تصمیم بگیره. تجربه های زمان ناپختگیش که کلللی

براش هزینه داشته بیشتر جلو چشمش بیاد. بهشون فکر کنه و پخته تر رفتار کنه. حالا چی می شه که بعضی

بیشتر و بعضی کمتر؟ ببینین! همواره عوامل بسیار مختلف ژنتیکی و محیطی تو رفتار آدما نقش دارن. نمی شه

دقیق چیزی گفت. انسان موجود پیچیده ای هستش ولی یه عاملش می تونه این باشه که یه آدمی که خودش

طبع سوداوی داره وقتی تو سن سودا هم قرار می گیره خب بیشتر باید تحت تاثیر قرار بگیره تا کسی که طبع

دم داره و در سن سودا قرار می گیره. ولی بازم این همیشه صادق نیست. ممکنه یه آدم سوداوی در سن

سودا هنوز... و یه آدم دموی در سن سودا بهتر از اون عمل کنه. و این ناشی از همون عوامل مختلف ژنتیکی و

محیطی غالبا ناشناخته تاثیرگذار بر رفتار انسانه و این که انسان می تونه با آگاهی و اراده خیلی چیزها رو تغییر

بده.

به هر حال دونستن این چیزهایی که گفته شد به هممون کمک می کنه تا خودمون رو بهتر بشناسیم و تو هر

سنی رفتارهای مناسب تری داشته باشیم. آگاهی به ما کمک می کنه تا منتظر چهل سالگی نباشیم تا پخته

رفتار کنیم. بعضی تجربه ها جبران ناپذیره! آگاهی به ما کمک می کنه در چهل سالگی هم منتظر یه معجزه

نباشیم. انسان در هر سنی نیاز به مراقبت داره.

همتون و همه عزیزانتون رو به خداوند می سپارم.