خرید بک لینک
سلااااام

اين سوال بي جائيه اگه بپرسم: تا حالا شده احساساتتون رو نتونين کنترل کنين و عملي ازتون سر بزنه که

بعدش حسابي پشيمون شين؟

راستش! امروز مي خوام درباره هوش هيجاني صحبت کنم. آخه اون هايي که هوش هيجاني بالايي دارن، خوب

مي تونن اينجور چيزا رو مديريت کنن؛ چون روي عواطف و احساساتشون کنترل دارن.

خب! دونستنش چه کمکي به ما مي کنه؟

الان مي گم. ببينين! اصلا همين که آدم بدونه چيزي به نام هوش هيجاني در آدميزاد وجود داره که مديريت

عواطف و احساسات دستشه، خودش يه قدم مهمه! چون اينجوري، توجه و فکر به اين موضوع جلب مي شه و

مي تونه رو رفتار انسان هم تاثير بذاره؛ به ويژه وقتي مي فهمه که هوش هيجاني، قابل پرورشه.

خب! بذارين اينجوري شروع کنم:

تو دهه 1940، وقتي محقق ها زندگي نود و پنج دانشجوي باهوش دانشگاه "هاروارد"رو تا سنين ميانسالي

رديابي کردن، متوجه شدن با اين که اون ها بالاترين نمرههاي تحصيلي رو داشتن؛ اما از نظر ميزان رضايت از

زندگي، کيفيت روابط دوستانه و خانوادگي و عشقي و حتي از نظر حقوق دريافتي، بهرهوري و موفقيت شغلي،

لزوما از همدورهايهاي ضعيفترشون بهتر نبودن. اينگونه شد که زمينه نظريه پردازي براي وجود هوش هاي

ديگه اي در انسان غير از هوش عقلي يا IQ فراهم شد. به تدريج بحث از وجود هوش هاي چند گانه شد. اين

که همه انسان ها داراي چند نوع هوش هستند و ميزان هر کدومشون در هر فرد، متفاوته. مثلا يکي ممکنه

هوش عقلي بالايي داشته باشه و هوش هيجاني متوسط.

از بين هوش هاي چند گانه، امروز از اين جهت سراغ هوش هيجاني رفتم چون تو زندگي، کاربرد جدي و مهمي

داره. طرفداران هوش هيجاني مي گن: کساني که از اين نوع هوش برخوردارن ميتونن پيامدهاي مثبت و منفي

عواطف مختلف رو درک کنن؛ يعني خوب مي تونن تصور کنن که اگه فلان هيجان خودشون رو کنترل نکنن و فلان

رفتار ازشون سر بزنه، چي مي شه! و همين عاملي مي شه تا عواطف و احساسات خودشون رو کنترل کنن.

جمله اي منتسب به ارسطو هست با اين مضمون:

"عصباني شدن آسان است؛ همه ميتوانند عصباني شوند؛ اما عصباني شدن در برابر شخصِ مناسب، به

ميزانِ مناسب، در زمانِ مناسب، به دليلِ مناسب و به روشِ مناسب، آسان نيست!"

دانيِل گُلمَن، نويسنده کتاب «کار کردن به وسيله هوش هيجاني» معتقده کساني که هوش هيجاني بالايي

دارن هيجانها و احساسات خودشون رو خوب مي شناسن و بهش خودآگاهي دارن و به همين جهت

مي تونن مديريتش کنن. آدم هاي با هوش هيجاني بالا مي تونن هيجانها و احساسات ديگران رو هم تشخيص

بدن و درک کنن و به همين خاطر، تو مديريت رابطه با ديگران هم موفقن. گلمن يه چيز جالب ديگه رو هم تو بحث

هوش هيجاني، مطرح مي کنه. مي گه اون هايي که هوش هيجاني بالايي دارن براي مديريت هيجاناتشون

انگيزه کافي دارن؛ يعني اين کار رو عاشقانه دوست دارن و براشون مهمه.

خب! الانه که بگين چطور مي تونيم هوش هيجانيمون رو تقويت کنيم؟

به نظر من يه گراهاي اساسي تو مطالب بالا بود. اين که آدم قبل از هر چيز، نسبت به هيجانات و عواطفش

خودش، خودآگاهي داشته باشه. مثلا بدونه که خيلي وقت ها مهربون بودن بيش از حدش کار دستش مي ده!

يا زود عصباني مي شه! يه جاهايي زود واکنش نشون مي ده! تو بحث کردن، يه جاهايي احساسي مي شه و

زود يه جوابي مي ده که پشيموني به بار مي ياره!

نکته مهم ديگه اينه که آدم بتونه پيامدهاي واکنش هاي نسنجيده خودش رو تصور کنه. اين خيلي کمک کننده

است. و ديگه اينکه اين کار، براش مهم باشه! انگيزه کافي، براي مديريت هيجاناتش داشته باشه.

شايد بگين بچه ها چي؟ چطور مي شه هوش هيجاني اونا رو تقويت کرد؟ واقعيت اينه که بچه ها، اون چيزي

مي شن که ما هستيم؛ بنابراين، پيش از اين که فکر کنيم که چطور ميتونيم، هوش هيجاني کودکمون رو

پرورش بديم، بهتره ابتدا به فکر پرورش هوش هيجاني خودمون باشيم. اونا رفتارهاي ما رو تقليد مي کنن.

همه تون و همه عزيزانتون رو به خداوند مي سپارم.

برچسب: عصباني,شدن,آسونه, نویسنده: هستی نوروزی تاريخ: جمعه 27 مرداد 1396 ساعت: 14:22

صفحه بندی