يه دونه برنج!

سلااااام

بذارين قبل از اينکه وارد بحث اين هفته بشم يه چيزي بگم. يکشنبه هفته آينده مي خوام ازتون مرخصي بگيرم.

اجازه هست؟ اگه هست، قرار بعديمون مي شه يکشنبه 25 تير. مشتاقانه منتظر اون روز هستم.

خب! حالا بريم سر مطلب اين هفته که يه روز زودتر براتون مي ذارمش:

شايد باورتون نشه؛ ولي من از وقتي اون انيميشن يه دونه برنج و حساب و کتاب بي برو برگردش رو ديدم، ذهنم

حسابي درگيره! (تو کانال تلگرام لبخند خدا هست).

خلاصه اش اينه که ما ايراني ها هر کدوممون هر روز اگه فقط از اسراف يه دونه برنج! فقط يه دونه برنج!

جلوگيري کنيم مجموعش مي شه سالي 2 هزار و 880 تن برنج.

راستش! من هيچ وقت تا حالا اينجوري به اين قضيه نگاه نکرده بودم! عظمت صرفه جويي رو اينجوري درک نکرده

بودم. با واقعيت اسراف، اينجوري روبرو نشده بودم!

من بيشتر از اين که به اون چند تا دونه يا چند قاشق برنجي که ته بشقاب ها مي مونه و مي دونم با اين

انيميشن، ديگه نمي مونه، فکر کنم، دارم به اون غذاهاي اضافه اي که از روي سيري و به زور مي خوريم فکر

مي کنم. نمي خوام براتون از فيلم چند دقيقه اي که امروز خيلي تصادفي درباره بچه هاي گرسنه آفريقايي ديدم

بگم؛ چون حال خودم داغونه و هنوز بغض تو گلوم! پس مي برمتون به چند تا همايش. اينجوري بهتره. راستش! تو

دوره اي که خبرنگار بودم و زياد به همايش هاي بين المللي که داخل برگزار مي شد مي رفتم، يه چيزي برام

واقعا جالب بود: موقع ناهار يا شام، بشقاب هاي "خيلي" از اين خارجي ها. شايد باورتون نشه از بين ده ها مدل

خورشت و برنج و دسر و سالاد و غذاهاي جورواجور، گوشه بشقاب هاشون فقط چند تا قاشق برنج، يکي دو تا

قاشق خورشت "يا" يکي دو تا تکه جوجه و يا کباب بود. مقدار کمي هم سالاد. همين! من الان نمي خوام وارد

اين فاز بشم که ريشه اين کارشون چيه؛ چون بحث مفصليه؛ نمي خوام بگمم ما هم از امروز فقط چند تا قاشق

برنج بخوريم. نه! فقط آرزومه از روي سيري، غذا نخوريم.

همه تون و همه عزيزانتون رو به خداوند مي سپارم.