نقد من!

سلااااام

مي گم تا حالا شده رفتار عجيب يا نامناسب يه نفر شما رو بهت زده کنه؟! با خودتون بگين عجب آدميه ها! اين

چرا اينجوريه؟! اين چه اخلاقيه داره؟! يا اصلا بهت زده نشين! فقط از اين که يه نفر يه اخلاق خاصي داره، تو

دلتون بگين: "يعني خودش واقعا نمي دونه چنين اخلاقي داره؟ اگه مي دونه پس چرا کاري نمي کنه؟!"

راستش! من خيلي نگرانم! نگرانم نکنه خود من هم... آره! خود من هم يه اخلاقايي داشته باشم که...

دور از انتظار نيست که هر کدوم از ماها يه ويu200dژگي هايي داشته باشيم که خوبه نمي داشتيم!

بعضي هاشون از ژن ها نشات مي گيرن و بعضي ها هم از روي عادتن. به هر دليلي در ما شکل گرفتن و تبديل

به عادت شدن! حالا يا ازشون خبر داريم؛ يا نداريم! من نگران خبردارها نيستم؛ چون به هر حال کسي که براش

مهم باشه و از عيبش خبر داشته باشه، يه فکري به حال خودش مي کنه! يه برنامه اي مي ريزه! نگراني من از

اون هاييه که ازشون خبر ندارم!

البته اينم هست که وقتي آدم يه اشکال جدي داره، بالاخره صداي يکي رو در مي ياره! يکي پيدا مي شه که از

دستش کلافه بشه و يه چيزيش بگه! به نظر من اين خيلي مهمه! اينجور وقت ها رو بايد مغتنم شمرد! يه کشف

صورت گرفته! ذهنمون بايد درگيرش بشه! واقعا به اين رفتاري که ازش انتقاد شده بايد زياد فکر کنيم! شايد

خيلي ها رو آزرده ولي کسي چيزي نگفته! يا اصلا کسي رو هم نيازرده؛ خودمون شخصيتمون به خاطرش بارها

زير سوال رفته! ولي اي کاش به اينجاها نمي رسيد. من معتقدم ما مي تونيم از دوستان، نزديکان و کساني که

باهاشون در ارتباطيم بخوايم ما رو نقد کنند. به ويu200dژه از کساني که دلسوز ما هستند. ممکنه سختشون باشه؛ يا

حتي باعث دلخوري ما بشه اگه ظرفيتمون کم باشه! اونم راه داره! مي تونيم بگيم يه ويu200dژگي خوب ازمون بگن و

بعدش يه...

اصلا شايد از ما بخوان ما هم اونا رو نقد کنيم. چي بهتر از اين؟ اگه اينقدر گاهي زندگي با آدما سخت شده به

خاطر بي توجهي به تغييره!

همه تون و همه عزيزانتون رو به خداوند مي سپارم