رهاشدگي

سلاااااام

بازم امروز از اون روزا است! از اون روزايي که اونقدر چيزي که مي خوام براتون بگم مهمه که نمي دونم چطور و با

چه زبوني بگم! از کجا شروع کنم! چکار کنم که جمله - جمله حرفام هموني باشه که بايد باشه! راستش خيلي

خيلي دلم مي خواد که هممون بتونيم با تمام وجود، حسش کنيم؛ درکش کنيم. آخه مي دونين؟ اگه اين اتفاق

بيافته، اونوقت مي تونه سرچشمه يه تحول پايدار، تو زندگي هامون بشه.

مي گم تا حالا هيچ دقت کردين آدميزاد چقدر زمينه "رها شدگي" داره؟... يعني چي؟ چيزي که اينجا منظورمه

يعني اين که در شرايطي قرار مي گيره که کنترلي روي خودش، افکارش، رفتارش و خواسته هاش نداره! به

راحتي از ديگران دلخور مي شه، بهشون حسادت مي کنه، زود عصباني مي شه، صبرش کمه. افسرده و بي

حوصله اس! گذشتش کمه، جاهايي که لازمه نمي تونه تو زندگي قناعت کنه و حتي تو رابطه با خداي

خودش...

ببينين! تو زندگي، "گاهي" ممکنه به دلايلي براي هر کدوم از ماها هر کدوم از اين ها، کم و زياد، پيش بياد! ولي

خيلي وقت ها، واقعا علت بروز اين حالت ها، به ويژه وقتي که شدت داره و فراوانيش زياده، چيزي جز

رهاشدگي نيست. از اونجايي داره رخ مي ده که ما ضعيف شديم. به حال خودمون رها شديم و حواسمون

نیست! و اين علامت خطره!!!!

مي دونين؟ برا پيشگيري از رهاشدگي بايد چيکار کرد؟ بايد رفت سراغ کتاب هاي خوب و زندگي ساز. اونا ما رو

سرپا نگه مي دارن. به جهت يادآوري هاي مکرر نمي ذارن غافل شيم. ما رو حفظ مي کنن. راستش! اينجاي

حرفامه که نمي دونم چطور بايد بگم. ببينين! اگه خوب بتونم بگم چرا کتاب خوب، آدم رو سرپا نگه مي داره و

قدرتمند مي کنه، تمومه! راستش! لابه لاي مطالب کتاب، هميشه نکته هايي وجود داره که به آدم تلنگر

مي زنه! آدم رو به فکر وا مي داره. به ويژه اينکه خودمون هم رفتيم سراغش و اون نيومده سراغ ما، بيشتر ازش

تاثير مي گيريم. وقتي آدم کتابي رو که دوستش داره، قبولش داره، مي خونه، روحش پذيراي تمام نکته هاي

اون کتابه! و اينه که حفظمون مي کنه. پس کتابِ خوب، هميشه بايد کنار دست و همراهمون باشه. روزي چند

خطش رو هم شده، حتما بخونيم. ما به جهت قابليتي که در فراموشي و رهاشدگي داريم، براي حفظ خودمون،

مرتب بايد تغذيه فکري بشيم و تو مسائل مختلف، تلنگر بخوریم.

همه تون و همه عزيزانتون رو به خداوند مي سپارم.