

می گن آدم عاقل هیچ وقت دو بار از یه سوراخ گزیده نمی شه. چرا اینو گفتم؟ چون یکشنبه قبل کافی نت دیر
باز کرد و مجبور شدم دیرتر از ساعت ده که قرارمونه مطالب رو به روز کنم. پس اگه می خواستم فردا هم همین
کارو بکنم دوباره همین بلا سرم می اومد. پس مجبور شدم یه روز زودتر بیام کافی نت. چرا این روزها دسترسی
به اینترنت ندارم؟ چون چند وقتی تهران نیستم. تازه به زودی دسترسی به همین کافی نت رو هم نخواهم
داشت. تا کی؟ تا یکشنبه 21 شهریور. پس برای اولین بار مجبورم یه مرخصی چند هفته ای ازتون بگیرم. خودمم
حالم گرفته اس ولی مجبورم. منتها امروز می خوام به جبرانش نکته هایی رو براتون بگم که دونستنش تو زندگی
حیاتیه. حیاتی! پس تو این چند وقته حتما بهش زیاد فکر کنین.
تو عالم روانشناسی می گن وقتی می خواین یکی رو خوشحال کنین، مهمترین کار اینه که بتونین تشخیص
بدین تو اون شرایط، چی اون فرد رو خوشحال می کنه. هر کسی با یه چیزی خوشحال می شه. یکی با کتاب؛
یکی با یه شاخه گل؛ یکی با یه جور غذا و خوراکی؛ یکی با مسافرت و...
یه دوستی دارم می گه: "کافیه وقتی خانومم بیرونه و من خونه، قبل از اومدنش چایی رو بذارم. از خوشحالی
دیوانه می شه."
خب! این آدم تونسته به خوبی تشخیص بده که این کار، تو اون شرایط می تونه از هر چیز دیگری همسرش رو
خوشحال تر کنه. می دونین ماها اگه بتونیم تو روابطمون با آدما خوب تشخیص بدیم که چیا اونا رو می تونه تو
شرایط خودش خوشحال کنه، چقدر تو روابطمون موفق تریم؟ اصلا یه چیزی که نمی شه وصفش کرد.
راستش چند روزی بود دوست داشتم دل مادرم رو خیلی شاد کنم. خیلی چیزا اومد تو ذهنم ولی خوب که فکر
کردم دیدم مدتها است دوست داره یه زیارت شاه عبدالعظیم بره. و تشخیصم درست بود. چون بعد از این که
جمعه صبح زود تو گرگ و میش هوا بردمش یه زیارت جانانه و خلوت، بهم گفت: "امروز خیلی کار بزرگی کردی.
به خاطر این کار خیری که کردی مطمئن باش چند قدم تو زندگیت جلو افتادی. نمی دونم کی و کجا؛ ولی حتما
یه جایی نتیجه اش رو تو زندگیت می بینی."
اولین باری نبود که این جمله رو از مادرم می شنیدم. هر وقت کار خیری با تمام وجودم انجام می دم و متوجه
می شه، می گه: "چند قدم تو زندگیت جلو افتادی" و درست می گه. امکان نداره کسی قدم خیری رو به خاطر
خدا برداره و نتیجه اش رو به یه شکلی تو زندگیش نبینه. منتها می دونین؟ نکته مهم اینه که به هیچ وجه نباید
کار خیر رو به این خاطر انجام بدیم. نیت خالص خیلی مهمه.
همتون و همه عزیزانتون رو به خداوند می سپارم. 
21 شهریور می بینمتون. واقعا دلم تا اون موقع خیلی تنگ می شه. به امید دیدار. 

برچسب:
نویسنده: هستی نوروزی