خيرخواهي

سلاااااام

نمي دونم کيا ديشب برنامه "ماه عسل" رو ديدن. مردي رو نشون داد که پس از سال ها خاطرخواهي، بالاخره

به مرادش رسيده بود و داشت عاشقانه جلو دوربين، دست همسرش رو تو دستاش مي فشرد. يه جا دسته

جمعي داشتيم برنامه رو مي ديديم. يکي از تهِ دل از همه خواست برا سلامتيشون دعا کنن. نگران بود مبادا اين

زوج جوان، چشم بخورن. خب! اين نهايت زيبائيه. اين که آدم اينجور خالصانه خير ديگران رو بخواد. اين که آدم فقط

خودش رو نبينه!

چند روز پيش، جلو راهم، يه خانم سالمندي رو سوار ماشين کردم. راستش! اينجوريش رو تا حالا نديده بودم؛

چون از زماني که داشت داخل ماشين مي شد يکسره شروع کرد به دعا کردن تا وقتي که از ماشين پياده شد

موقع پياده شدن هم باز از پشت شيشه گفت: عاقبت بخير بشي.

خب! من واقعا کار مهمي نکرده بودم. تو مسيرم بود و يه تيکه راه رسوندمش؛ ولي کار بزرگ رو او کرد. اين که به

خاطر يه کار کوچک يه بنده خدا، اينقدر براش طلب خير کرد. مي دونم که خدا بيشتر از هر چيزي به خودش خير

مي رسونه.

امام صادق عليه السلام:

علَيكُم بالنُّصحِ للّهِ في خَلقِهِ، فلَن تَلقاهُ بعَمَلٍ أفضَلَ مِنهُ

براى خدا خيرخواه خلق او باشيد؛ زيرا هرگز خداوند را با عملى بهتر از اين كار، ملاقات نخواهى كرد.
(الكافي: 2 / 208 / 6)

ديشب، بعد از نوشتن اين مطالب، برام کار پيش اومد و رفتم بيرون. ديدم يه کارگر جوان داره درخت ها رو آب

مي ده. ناخواسته گفتم: "خدا خيرت بده!" بعدش با خودم فکر کردم، چقدر اين يادآوري ها تو زندگي موثره.

چقدر حال خود آدم رو خوب مي کنه. چقدر لازمه فرزندانمون رو "از کودکي" با اينجور مفاهيم آشنا کنيم تا تو

وجودشون ريشه دار باشه.

همه تون و همه عزيزانتون رو به خداوند مي سپارم.