خرید بک لینک
سلاااااام

مي دونم که کمتر کسي هست که از تاثير محيط و رفتار بزرگترها روي بچه ها بي خبر باشه؛ ولي مي دونين؟

اين که آدم از يه نکته اي فقط خبر داشته باشه با اين که اونقدر بياد تو کانون توجهش که براش بشه دغدغه، از

زمين تا آسمون فرق مي کنه. تازه همون توجه هم مراتب مختلف داره. انگار آدم تا بي نهايت مي تونه نسبت به

يه چيزي متوجه و متوجه تر شه. راستش! منم مثل خيلي ها از تاثير محيط و رفتار بزرگترها روي بچه ها بي خبر

نبودم؛ ولي چند سال پيش جمله اي رو روي ديوار يه مغازه اسباب بازي فروشي ديدم که خيلي ازش خوشم

اومد و باعث شد توجهم به اين موضوع، بيشتر جلب شه:

"بچه ها آن چيزي نمي شوند که ما مي خواهيم؛ آن چيزي مي شوند که ما هستيم!"

ولي مي دونين جالب چيه؟ اين که الان که دارم روانشناسي تربيتي مي خونم و باعث شده بيشتر با مباحث

نظري و عملي تاثيرات محيطي روي بچه ها آشنا بشم، انگار، اون توجه قبلي و تاثير عملي که روم گذاشت،

پيش اين، هيچ بود!!! همه ي اينا رو گفتم که بگم اگه متوجه موضوع مهمي شدين، به همون توجه اوليه راضي

نباشين. فرصت رو غنيمت بشماريد و سعي کنين با فکر کردن بهش و جمع آوري اطلاعات، بيشتر به عمقش پي

ببرين. اونقدر که براتون بشه دغدغه و با عشق، تو زندگيتون به کار ببندينش. مثل همين مطلب مهم امروز:

واقعيت اينه که بچه ها بيشتر از اوني که فکرش رو بکنيم رفتارهاي ما رو کپي برداري مي کنن و ياد مي گيرن.

ما به جاي اين که وقتي بزرگتر شدن، مرتب بهشون بگيم: "چرا اين کار رو کردي؟ چرا اون کارو؟ چرا اينقدر

شکلات مي خوري؟ اينقدر نمک به غذات نزن! چرا خواسته هاي تو تمامي نداره؟ چرا اينقدر دروغ مي گي؟ چرا

دير مي خوابي؟ چرا اينقدر بي نظمي؟ کار به کار زندگي ديگران نداشته باش و..." از وقتي که کوچک هستند،

خودمون همون کارها رو نکنيم. حتما اونا هم مثل ما خواهند شد؛ به شرطي که به کارهايي که انجام مي ديم

يا نمي ديم، اعتقاد داشته باشيم. مطمئن باشين بچه ها متوجه مي شن که ما از دروغ بدمون نمي ياد؛ ولي

به خاطر اونا داريم سعي مي کنيم دروغ نگيم. اين فايده اي نداره. اگه ما واقعا از دروغ بدمون بياد، اونا هم از

دروغ متنفر خواهند بود.

نکته ديگه اينه که پايه اصلي شخصيت انسان از تولد تا حدود پنج - شش سالگي شکل مي گيره. رفتارهايي که

در اين دوران به ويژه در سال هاي نخستين، در انسان شکل مي گيره اونقدر قويه که روايت داريم:

الْعِلْمُ مِنَ الصِّغَرِ کَالنَّقْشِ فِي الْحَجَرِ

چيزي که در کودکي آموخته مي شود، مانند نقشي است که روي سنگ، حک مي شود.

بذارين يه مثال ساده از بچه کوچيک خودم براتون بزنم. وقتي به دنيا اومد ما به شدت از سوسيس و کالباس

بيزار بوديم و تا الان که 5 سالشه نه جايي خورديم و نه تو خونه مون! چند روز پيش به يه دليلي مجبور شديم

سوسيس بخوريم. وقتي سر سفره ديد، با تعجب گفت: اين چيه؟ گفتيم سوسيسه. يه جور غذا. يه کم امتحان

کرد و اصلا نتونست لب بزنه! جالبه که ما موقعي که دختر بزرگم به دنيا اومد روي نوشابه حساس بوديم و او

حالا لب به نوشابه نمي زنه! عجب! حالا ببينيد چقدر از رفتارهاي بچه ها با رفتارهاي خودمون دارن شکل

مي گيرن و حواسمون هم نيست!!!

همه تون و همه عزيزانتون رو به خداوند مي سپارم.

برچسب: بازی بچه ها آنلاین, نویسنده: هستی نوروزی تاريخ: يکشنبه 14 آذر 1395 ساعت: 13:04

صفحه بندی