

آدم زودتر بياد بهتره تا ديرتر بياد. نه؟ خب! اگه گفتين امروز برنامه ام چيه؟... راستش! برنامه ام اينه که
بترکونم!... چون مي خوام "گل" چيزايي که دو ترم تو دانشگاه درباره تربيت کودک خوندم رو بهتون بگم.
مي دونين؟ اين نکته اي که مي خوام امروز براتون بگم خيلي ذهنم رو مشغول کرده. بارها با خودم گفتم عجب
چيزي بود! بارها با خودم گفتم اي کاش همه ي پدر و مادرا مي دونستن! بارها گفتم کاش زودتر از اينا
مي دونستم. آخه تو تربيت کودک، خيلي خيلي مهمه.
خب! حالا که اينجوره چرا هم انديشا ندونن... مي دونين؟ دلم نمي خواد من چيز مهمي بدونم که شماها
ندونين. ازتون خواهش مي کنم شماها هم از گفتنش به اطرافيانتون دريغ نکنين. ممنونم ازتون.
بسيار خب! حالا از کجا شروع کنم؟... فکر کنم از اينجا بهتر باشه: اسکينر، همونطور که قبلا بهتون گفتم يکي از
تاثيرگذارترين روانشناس هاي تاريخ، مي گه: "رفتاري نيست که در انسان شکل بگيره و نتيجه ي تقويت نباشه!"
جالبه اين روزا که خوب دقت مي کنم مي بينم واقعا خيلي از رفتارهاي خوب و بد بچه ها به خاطر تقويت هايي
هستش که خواسته و ناخواسته از جانب پدر و مادرها دريافت مي کنن. من امروز صحبتم درمورد تقويت هاي
منفي ناخواسته است. پدر و مادرها هر روز ناخواسته، ده ها و شايد صدها حرکت و رفتار ازشون سر مي زنه
که باعث مي شه يه رفتارهايي رو که دوست ندارن تو بچه هاشون شکل بگيره و يا تقويت بشه.
خيلي جالبه! رفتارهايي رو که دوست ندارن خودشون تو بچه ها تقويت مي کنن بدون اينکه متوجه باشن
عاملش خودشونن.
نگران نباشين! الان مطلب رو بازش مي کنم و مي گم قضيه چيه. يه مثال ساده.
تصور کنين بچه اي وقتي زنگ خونه رو مي زنه، خوشش مي ياد و زياد دستش رو روي زنگ مي ذاره. پدر و مادر
هم بارها بهش گفتن ولي... خب! حالا تصوير کنين يه بار که بچه با پدرش بيرونه و موقع اومدن به خونه، دستش
رو زياد روي زنگ فشار مي ده، وقتي باباهه با بچه وارد خونه مي شه يه خنده اي به مامانه مي کنه و مي گه:
چيکارش کنم؟ اين بچه عاشق زنگ زدنه!
خب! اينجا چه اتفاقي افتاد؟ بچه با اون خنده و حرف، تقويت شد که اين کار رو بيشتر ادامه بده.
حالا مادري رو تصور کنين که دلش نمي خواد بچه کوچيکش آدامس بخوره؛ ولي يه بار که مي خواد بره
مهموني برا اينکه دهانش خوشبو بشه، پول مي ده به خواهر بزرگتر بچه و مي گه برو از مغازه يه بسته آدامس
بخر! خب! حالا چه اتفاقي مي افته؟ علاقمندي به آدامس تو بچه تقويت مي شه.
اين يه واقعيت تلخه! پدر و مادرها هر روز بدون اينکه بخوان، با عمل و رفتار، نگاه، سکوت، خنده و حرفشون باعث
مي شن کلللي رفتارهاي منفي، تو کودکشون تقويت بشه.
مي دونين؟ تاثيرگذارترين تقويت ها زماني هستش که ما داريم با يکي ديگه حرفي مي زنيم و بچه، داره
مي شنوه. به ويژه وقتي با هيجان صحبت مي کنيم و به ويژه وقتي اون مطلب درمورد خود اون بچه اس.
تصور کنين مادري داره به يه مادر ديگه مي گه: "اين بچه من عاشق شيرينيه! نمي دونم چيکارش کنم! اگه صبح
تا شب شيريني بخوره سير نمي شه!" خب! به نظرتون بچه اي که داره اين حرفا رو مي شنوه به شيريني
علاقمنديش بيشتر مي شه يا کمتر؟
حالا تصور کنين پدر و مادر نشستن دارن ماهواره تماشا مي کنن و کلللي هم دارن جلو بچه، درباره اون برنامه با
هيجان نظر مي دن. مثلا مي گن: مي بيني؟ يه دونه آشغال کف خيابوناشون نريخته! اين کشوره که ما داريم؟
خدائيش زندگي مي کننا!
فکر مي کنين چه اتفاقي مي افته؟ بچه تو چنين محيطي مي تونه نسبت به کشور خودش حس خوبي داشته
باشه؟ يا اصلا وقتي بزرگ شد بخواد تو اين کشور زندگي کنه؟
حالا تقويت هاي ديگه ماهواره بماند!!! 
يادمون باشه: مونته سوري که متدهاي تربيتيش الان تو سراسر جهان رايجه، مي گه: بچه ها ذهن بسيار
جذب کننده اي دارن و بيشتر از اوني که بشه فکرش رو کرد، از محيط اطراف، الگو برداري مي کنن. بيشتر از
اوني که بشه فکرش رو کرد!!!!
پس خيلي خيلي بايد پدر و مادرا مراقب رفتارهاشون باشن.
راستش! تقويت، جرياناتش خيلي مفصله. اونقدر که تقريبا تمام روانشناس هاي مطرح درموردش نظر دادن. پس
بازم براتون ازش خواهم گفت. اگه دوست داشته باشين.
همتون و همه عزيزانتون رو به خداوند مي سپارم. 


برچسب:
نویسنده: هستی نوروزی